دانشمندان آلمانى سرگرم تکميل سامانه هشدار سونامى هستند 

 با نزديک شدن به سومين سالگرد وقوع سونامى آسيا، دانشمندان آلمانى سخت در تلاشند تا به وعده خود به مردم اندونزى درمورد ساخت يک سامانه هشدار وضعيت اضطرارى در اقيانوس هند به منظور پيشگيرى از تکرار فاجعه سونامى سال ‪ ،۲۰۰۴جامه عمل بپوشانند. "لوترن‌جانگ" از "مرکز تحقيقات ملى علوم زمين آلمان" در "پوتسدام" گفت، هدف از ايجاد اين سامانه اعلام هشدار ظرف ده دقيقه پس از وقوع زمين لرزه‌اى است که امواج غول‌پيکر توليد مى‌کند. سه هفته پس از اينکه سونامى ‪ ۲۶دسامبر ‪ ۲۰۰۴حدود ‪ ۲۲۰هزار نفر را در امتداد خطوط ساحلى اقيانوس هند به کام مرگ کشاند، پيشنهاد تهيه يک سامانه پيچيده لرزه‌نگارى مطرح شد. اين سامانه مجهز به سنجنده‌هايى بر روى زمين و بستر دريا است که اطلاعات را از طريق ماهواره به رايانه‌هايى که در فاصله دور قرار دارند ارسال مى‌کند. دولت اندونزى بلافاصله اين پيشنهاد را پذيرفت و ‪ ۱۲۰کارشناس آلمانى براى مطالعه بر روى طرحى به نام "مشارکت آلمان براى سامانه هشدار زودهنگام سونامى براى اقيانوس هند" اعزام و کار خود را شروع کردند. اکنون پس از گذشت سه سال اين ماموريت تقريبا کامل شده است و محققان اميدوارند اين سامانه را در نوامبر ‪ ۲۰۰۸راه‌اندازى کنند. از اوايل سال ‪ ،۲۰۰۵اين گروه آلمانى با گروه‌هاى اندونزيايى، آمريکايى و ژاپنى براى استقرار ‪ ۱۶۰پايگاه لرزه نگارى در خشکى و نصب ‪ ۲۳حسگر با استفاده از وزنه‌هاى سنگين در بستر اقيانوس هند همکارى داشته‌اند. حسگرهاى بستر دريا براى موفقيت اين سامانه حياتى هستند زيرا ابزارهايى که در خشکى مستقر هستند نمى‌توانند تصويرى از نحوه تغيير شکل صفحات زمين در زير دريا بر اثر زمين لرزه به دانشمندان ارائه دهند. لوترجونگ گفت، حسگرهاى زمينى کافى نيستند زيرا اطلاعاتى در مورد تاثير زمين لرزه در بستر دريا در اختيار دانشمندان قرار نمى‌دهد. وى افزود، فقط در صورت ايجاد تغيير شکل عمودى، سونامى نيز ايجاد خواهد شد. وى توضيح داد در سال ‪ ،۲۰۰۴قوى‌ترين زلزله‌اى که تاکنون در اين منطقه ثبت شده است پوسته زمين را ‪ ۱۵سانتى متر به بالا راند و با يک تکان شديد همراه بود که موجب بروز سونامى شد. حسگرهاى زير آب مى‌توانند فشار توده آب بالاى خود و در نتيجه ارتفاع آن را اندازه بگيرند. اين بدان معنى است که هر گونه تغيير ناگهانى در سطح دريا تشخيص داده مى‌شود و از آن براى پيش بينى تشکيل امواج بزرگ استفاده مى‌گردد. حسگرها هر ‪ ۱۵ثانيه اندازه‌گيرى‌هايى را انجام مى‌دهند و اطلاعات را به يک گويه شناور مى‌فرستند که از آنجا از طريق ماهواره به جاکارتا ارسال مى‌شود. اگر وقوع يک زمين لرزه تشخيص داده شود و هم زمان اندازه‌گيرى مانيتورهاى بستر دريا فشار غيرعادى آب را نشان دهند، بخش ديگر اين سامانه هشدار براى پيش بينى زمان و مکان وقوع سونامى فعال مى‌شود. لوترجانگ گفت، اين محاسبات زمان زيادى به طول مى‌انجامد، زيرا بستر دريا مسطح نيست و انواع فراوان متغيرهايى وجود دارد که بايد در نظر گرفته شوند.